„Podstawowe zasady, ogólnie znane, ale zawsze warte przypomnienia są następujące
1. Przed postawieniem jakiejkolwiek diagnozy oceńcie własną „formę". Nie rozpoczynajcie działania, zanim nie poczujecie, że osiągnęliście całkowitą koncentrację i znajdujecie się w kontakcie z Wyższą Osobowością.
2. Dobra diagnoza nie powstaje nigdy w sposób „rozumowy". Otwórzcie się na drugą osobę, bądźcie na nią „wrażliwi". Wasze działanie powinno zawsze opierać się na miłości płynącej tylko z serca.
3. Kiedy stawiacie diagnozę musi istnieć połączenie pomiędzy waszą Wyższą Osobowością, a Wyższą Osobowością drugiej osoby.
4. Patrzcie na drugą osobę jak na przyjaciela, a nie jak na przypadek. Należy stworzyć atmosferę zaufania, aby ta osoba mogła się przed wami „otworzyć".
5. Traktujcie drugą osobę jako najważniejszy podmiot całej diagnozy; nie opierajcie się na rutynowych postawach. Pozwólcie pacjentowi wspomagać was, pozwólcie mu wybrać lek, jeśli jest to możliwe.
6. Nigdy niczego nie przesądzajcie, strzeżcie się powierzchownych osądów. Nie narzucajcie swojego poglądu drugiej osobie.
7. Najważniejszym zadaniem Terapii Bacha jest pobudzenie Wyższej Osobowości drugiej osoby. Ludzie przyjmują chorobę jako nieodłączną cześć Osobowości, we wnętrzu której „zagnieździła się" ta choroba. Nikomu nie przychodzi zastanowienie się nad sobą i dokonanie samooceny. Potrzebna jest świadoma chęć zmiany i pewność, że ta zmiana nastąpi.“(12)