„MostBariera
i ^m^i rodek przekazu to paradoksalna „istota". Jest czymś, przez co albo dzięki cemu uzyskujeni) określone doświadczenie. Hkttgj a jednocześnie znajduje się „pomiędz)" nami a tym doświad^^^^^P czeniem. Dlatego jest jednocześnie środkiem do czegoś i ba
_^BI^_J rierą, która nas przed tym czymś odgradza.
Dzięki telefonowi mogę rozmawiać z bratem mieszkającym na drugim końcu kraju. Równocześnie może się wydawać, że telefon stoi pomiędzy nami i oddziela nas od siebie. Nic ma gestów, reakcji i uśmiechów. Kiedy rozmawiamy przez telefon z ukochaną osobą, często robi się nam przykro, że nie możemy być blisko niej. Jesteśmy jednocześnie rozdzieleni i połączeni, co rodzi uczucie napięcia i niezaspokojenia. To ono właśnie skłania naukowców i inżynierów do podejmowania prób udoskonalania środków przekazu. Lepsza jakość dźwięku albo obrazu wzmaga uczucie obecności i bliskości, nie zaciera jednak całkowicie różnic między osobistym kontaktem a komunikowaniem się za pośrednictwem środków przekazu.
Film i telewizja przenoszą ludzi na ekran w kinie albo sprowadzają ich do naszych domówjest to jednak komunikacja jednostronna. Nie możemy wejść w ich życie. Nasze doświadczenie związane z tymi środkami przekazu ma charakter biernej konsumpcji. Przecież film oglądamy zgodnie z planem projekcji albo programem. Multimedia interaktywne podnoszą poziom wyboru. Nawet taśmy wideo dają nowe możliwości można je puszczać w czasie odpoczynku, oglądać wybrane fragmenty powtórnie albo przewijać nudniejsze sceny. Ale nawet najbardziej zaawansowane interaktywne multimedia mogą zaoferować jedynie lepszy dźwięk, wyższą rozdzielczość grafiki, większą „bezpośredniość".“(6)